Translate the following paragraph into Gujarati.



The first and great object of education is to discipline the mind. It is naturally like a colt, wild and ungoverned. Let any man, who has not subdued his mind, more or less by close thought; sit down. He should take hold of a subject and try to ‘think it out’. The result will be that he cannot hold his thoughts upon the point. They fly off and wander away. He brings them back and determines now to hold his attention there. Instead all at once before he realises he again finds himself away. This process is repeated till he gives it up in despair or else goes to sleep. The entire objective of holding the mind is to train it to live in the present. Mankind is forever living in the past or the future. In the process man as an entity ignores the present. The cost of not living in the present is huge as mankind loses on the greatest objective of living completely in the present moment. Education has this objective in mind where it brings about a state of non-attachment by which a person can fully hold on to the present. This is the reason why all great philosophies of the world have maintained that the key to understand the mind is to hold it in place. The idea is not to subdue the mind but to understand it. The thoughts that fly away should not lead to despair as the very absence of thoughts is the nature of the present moment. One should keep repeating the process until there is a complete control over the mind not in terms of the master and slave but a holistic understanding where the mind becomes a tool and we are no longer slaves to it. Once we have an understanding of how the mind works then there will be a miracle where we shall not be slaves to the past or the future. We will be an entity that lives every moment in a state of complete awareness. Every action that we undertake will be under this state of awareness. We shall be then free of all need for any external support as we begin relying on ourselves in a quest to building a new future. This is the true objective of education.


શિક્ષણની પ્રથમ અને મહાન વસ્તુ મનને શિસ્તબદ્ધ કરવી છે. તે કુદરતી રીતે એક જેવી છે

વછેરો, જંગલી અને ungoverned. કોઈ પણ માણસને, જેમણે પોતાનું મન વશમાં લીધું નથી, તેને વધુ અથવા વધુ દો

ગા close વિચાર દ્વારા ઓછા; નીચે બેસો. તેણે કોઈ વિષય પકડવો જોઈએ અને ‘વિચારવાનો’ પ્રયત્ન કરવો જોઈએ

આઉટ ’. પરિણામ એ આવશે કે તે તેના વિચારોને મુદ્દા પર રાખી શકતો નથી. તેઓ ઉડાન ભરે છે

અને ભટકવું. તે તેમને પાછા લાવે છે અને હવે તેનું ધ્યાન રાખવાનું નક્કી કરે છે

ત્યાં. તેને ખ્યાલ આવે તે પહેલાં જ તે ફરીથી પોતાને દૂર શોધી લે છે. આ

પ્રક્રિયાને પુનરાવર્તિત કરવામાં આવે છે જ્યાં સુધી તે નિરાશામાં ન છોડે અથવા અન્યથા .ંઘમાં ન જાય.

મનને પકડવાનો સંપૂર્ણ ઉદ્દેશ તેને વર્તમાનમાં જીવવાની તાલીમ આપવાનો છે. માનવજાત

ભૂતકાળ અથવા ભવિષ્યમાં કાયમ માટે જીવે છે. પ્રક્રિયામાં માણસ એક એન્ટિટીની અવગણના કરે છે

વર્તમાન. વર્તમાનમાં ન જીવવાનો ખર્ચ મોટો છે કારણ કે માનવજાત ગુમાવે છે

વર્તમાન ક્ષણમાં સંપૂર્ણ રીતે જીવવાનો સૌથી મોટો ઉદ્દેશ. શિક્ષણ પાસે આ છે

ધ્યાનમાં ધ્યાનમાં જ્યાં તે કોઈ જોડાણની સ્થિતિ લાવે છે જેના દ્વારા કોઈ વ્યક્તિ

વર્તમાનને સંપૂર્ણ રીતે પકડી શકે છે. આ જ કારણ છે કે તમામ મહાન ફિલોસોફી

વિશ્વએ જાળવ્યું છે કે મનને સમજવાની ચાવી તેને પકડી રાખવી છે

સ્થળ. વિચાર મનને વશ કરવાનો નથી પરંતુ તેને સમજવાનો છે. વિચારો કે

ઉડાનથી નિરાશા ન થવી જોઈએ કારણ કે વિચારોની ખૂબ જ ગેરહાજરી એ સ્વભાવ છે

વર્તમાન ક્ષણ. ત્યાં સુધી કોઈએ પ્રક્રિયાને પુનરાવર્તિત રાખવી જોઈએ

માસ્ટર અને ગુલામની નહીં પરંતુ સર્વગ્રાહીની દ્રષ્ટિએ મન ઉપર સંપૂર્ણ નિયંત્રણ

જ્યાં મન એક સાધન બને છે તે સમજવું અને આપણે હવે તેના ગુલામ નથી.

એકવાર આપણું મન કેવી રીતે કાર્ય કરે છે તે સમજ્યા પછી એક ચમત્કાર થશે

જ્યાં આપણે ભૂતકાળ કે ભવિષ્યના ગુલામ નહીં રહીશું. અમે એક એન્ટિટી હશે કે

સંપૂર્ણ જાગૃતિની સ્થિતિમાં દરેક ક્ષણ જીવે છે. દરેક ક્રિયા કે અમે

બાંહેધરી આ રાજ્ય હેઠળ કરવામાં આવશે. અમે પછી બધી જરૂરિયાતથી મુક્ત થઈશું

કોઈપણ બાહ્ય સપોર્ટ માટે, જેમ કે આપણે મકાનની શોધમાં જાત પર વિશ્વાસ કરવાનું શરૂ કરીએ છીએ

નવું ભવિષ્ય આ શિક્ષણનો સાચો ઉદ્દેશ છે.